Odpowiedź: Przed przechowywaniem na zimę, seler należy oczyścić, pokroić na kawałki lub plasterki, a następnie odpowiednio zamrozić, blanszować lub zakonserwować w słoikach. Metody przechowywania selera na zimę: w piasku, w lodówce, w zamrażarce. Przygotowanie selera, czyszczenie, suszenie i zamarynowanie dla dłuższego Jak przechowywać pierzgę pszczelą? Aby pierzga pszczela zachowała jak najdłużej swoje cenne prozdrowotne właściwości, niezwykle istotne jest jej właściwe przechowywanie. Zamknij produkt w pojemniku (najlepiej z ciemnego szkła) i schowaj w zacienionym miejscu. Optymalna temperatura otoczenia wynosi do 18 st. Celsjusza. Magda Gessler pokazała, jak zrobić prawdziwą kapustę wigilijną. Dodaje zaskakujący składnik. Najgorsze, co możemy dodać do rosołu. Niestety Polacy wciąż używają nagminnie. Wigilijny napój na trawienie. Roboty niewiele, a żołądek ci za niego podziękuje. Do smażonej ryby robię tylko taką surówkę. Jak długo można przechowywać ugotowanego kurczaka w lodówce przed odgrzaniem? Trzymaj ugotowanego kurczaka/indyka z dala od surowego mięsa i zużyj go w ciągu dwóch dni. Można go jeść na zimno w kanapkach lub sałatkach lub odgrzewać do upieczenia – może w curry, zapiekance lub zupie. (Pamiętaj, aby podgrzać go tylko raz). Jak długo można zamrażać pierogi? Pierogi można przechowywać w zamrażarce od 3 do 6 miesięcy. Pierogi można przechowywać w zamrażarce od 3 do 6 miesięcy. Użyte komponenty, sposób ich przechowywania i to, czy są kupowane, czy przygotowywane w domu, mają wpływ na to, jak długo można je przechowywać w zamrażarce. 7. By ciasteczka z ciasta kruchego po upieczeniu nie były twarde, do mąki należy dodawać zimny tłuszcz i szybko wyrabiać. W przeciwnym razie mąka zbyt mocno go wchłonie, co zaowocuje twardymi jak kamień ciasteczkami. 8. Kruche ciasto czasem trudno jest wyrobić i połączyć, tworząc jednolitą konsystencję. Aby odzyskać pierzgę, z ramek do przetopienia należy powycinać części plastra z zawartością pierzgi po czym ostrym nożem ściąć komórki do wysokości pierzgi tak przygotowane kawałki wkładamy do zamrażarki na 1 do 2 godzin tym czasem przygotowujemy miód w zależności od ilości pierzgi. Miód podgrzewamy do temperatury 40-60 Kawę, szczególnie ziarnistą, można przechowywać bardzo długo. W rzeczywistości im dłuższy czas przechowywania, tym słabszy aromat kawy. Jeśli przyjrzymy się terminom przydatności, umieszczanym na opakowaniach poszczególnych kaw, zauważymy jedno – są one bardzo długie. Jak długo można przechowywać surowy miód? Pasteryzowane lub smakowe miody mają krótszą datę przydatności do spożycia. Surowy miód zgodnie z polskim prawem nadaje się do spożycia do 3 lat po miodobraniu (data umieszczona jest na etykiecie). Jeśli jednak nie mamy dostępu do takiej spiżarki, zwykłe szafki kuchenne sprawdzą się równie dobrze. Należy jednak pamiętać, aby wybrać te szafki, które nie stoją w sąsiedztwie piekarnika lub kaloryfera, gdyż wysoka temperatura źle wpływa na słoiki z przetworami. Jak długo można przechowywać grzyby w słoiku? D6xo. Pyłek pszczeli inaczej nazywany pyłkiem kwiatowym jest znany i używany od wieków, zarówno profilaktycznie jak i terapeutycznie. To prawdziwy super-food czyli super pożywienie, mające w składzie wszystko to co potrzebne nam do życia: aminokwasy, węglowodany, lipidy i kwasy tłuszczowe, związki fenolowe, enzymy i koenzymy, a także witaminy i biopierwiastki. Jego skład jest tak szalenie skomplikowany, że do dzisiaj nie udało się naukowcom stworzyć syntetycznego pyłku! Ta skarbnica witamin, minerałów i enzymów przerasta o głowę wszystkie apteczne preparaty multiwitaminowe, nawet te najdroższe. Wspaniale alkalizuje organizm. Zawiera komplet 22 aminokwasów, co jest ważne szczególnie dla sportowców, uczniów i studentów, seniorów, kobiet ciężarnych, ludzi prowadzący aktywny tryb życia. Czyli w praktyce dla każdego z nas 🙂 Przełom lata i jesieni to bardzo dobry moment na rozpoczęcie kuracji pyłkiem pszczelim w celu wzmocnienia odporności organizmu przed jesiennym załamaniem pogody. Drugim takim okresem będzie przełom zimy i wiosny aby dodać sił osłabionemu zimą organizmowi. Jak się zabrać do kuracji pyłkiem pszczelim? Musimy oczywiście najpierw zaopatrzyć się w pyłek pszczeli. 🙂 Najlepiej u źródła czyli zakupić go od pszczelarza. Wiele pasiek ma już swoje witryny internetowe, wystawiają też swoje produkty w serwisie aukcyjnym zatem problemów z zakupem raczej nie powinniśmy mieć, nawet jeśli nie znamy żadnego okolicznego pszczelarza. Należy pamiętać o tym, aby zaczynać od małych ilości jeśli jeszcze nigdy nie mieliśmy do czynienia z pyłkiem pszczelim. Preferowana ilość na początek to 1/8-1/4 łyżeczki, 2 lub 3 razy dziennie. Jeśli dobrze tolerujemy pyłek i nic się nie dzieje, to stopniowo zwiększamy dawki. Jak jeść pyłek pszczeli? Nie warto jeść pyłku w całości – jest on wtedy niewiele przyswajalny przez nasz organizm. Aby odnieść z jego spożywania jak największe korzyści pyłek należy albo rozdrobnić (np. pulsacyjnie w młynku do kawy) albo namoczyć na kilka godzin w jakimś płynie (np. w wodzie, soku, mleku itp.). W ten sposób uwalniamy z ziarenek pyłku całą dobroczynną zawartość i zwiększamy jego strawność. Można też zakupić pyłek mikronizowany, czyli już rozdrobniony specjalnym urządzeniem. 1 łyżeczka to ok. 5 g pyłku. W celach wzmocnienia odporności dorosłym zaleca się spożywanie ok. 20 g pyłku dziennie (najlepiej rozbić na 2-3 porcje i spożywać ok. pół godziny przed posiłkiem). W celach terapeutycznych ilość można podwoić (40 g pyłku dziennie), nie ma obaw przedawkowania. Dzieciom (powyżej 3 lat) zaleca się połowę dawki dla dorosłych (ok. 10 g czyli 2 łyżeczki). Przeciwskazania do stosowania pyłku: uczulenie pokarmowe na pyłek pszczeli, ciężkie uszkodzenie nerek, skłonności do zaburzeń żołądkowo-jelitowych, zaawansowany nowotwór gruczołu krokowego i początkowy okres ciąży. Pyłek pszczeli należy przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku (np. słoiczku), ja swój przechowuję w lodówce. Jeśli nie mam pod ręką gotowego pyłku mikronizowanego to używam mielonego i podobnie jak siemię lniane – mielę na bieżąco i potem dodaję np. do koktajlu czy jogurtu. Czasem taki zmielony pyłek dodaję do miodu (2 części pyłku na 8 części miodu). W sprzedaży są też gotowe miody z dodatkiem pyłku. Co zawiera pyłek pszczeli? Witaminy: A, B1, B2, B3, B6, B12, C, PP, E, D, K, H. Makroelementy: P, S, Cl, K, Ca, Na. Mikroelementy: Mg, Fe, Cu, Zn, Co, Mo, Se, Cr, Ni, Si Enzymy: inwertaza, katalaza, pepsyna, trypsyna, lipaza, laktaza i inne. Białko 22g Tłuszcz 12 g Cukry 34 g Prowitamina A 18 mg Witamina E 3,20 mg Witamina C 20 mg Tiamina 0,92 mg Ryboflawina 0,54 mg Witamina B6 0,90 mg Biotyna 0,0064 mg Kwas nikotynowy 4,80 mg Kwas patotenowy 0,32 mg Kwas foliowy 0,30 mg Wapń 120 mg Żelazo 9,20 mg Magnez 77,50 mg Cynk 6,50 mg podstawowy skład: Białko 24% Węglowodany 27% Tłuszcz 4,8% Fosfor 0,53% Potas 0,58% Wapń 0,225% Magnez 0,148% Sód 0,044% Żelazo 140 ppm Mangan 100 ppm Cynk 78 ppm Miedź 14 ppm Nikiel 4,5 ppm Tiamina 9,4 ppm Niacyna 157 ppm Ryboflawina 18,6 ppm Pirydoksyna 9 ppm Kwas pantotenowy 28 ppm Kwas foliowy 5,2 ppm Biotyna 0,32 ppm Witamina C 350 ppm Karoteny 95 ppm Witamina E 14 ppm Dla kogo jest przydatny pyłek pszczeli? 1. Przy problemach z płodnością – stymuluje owulację. Szczególnie dobre efekty uzyskuje się zastępując część białek zwierzęcych w diecie białkami pochodzącymi z pyłku pszczelego. Odgrywa dużą rolę w neurohormonalnej regulacji procesów płciowych, poprawiając spermatogenezę u mężczyzn i owogenezę u kobiet oraz zapobiega poronieniom. 2. Dla sportowców w celu polepszenia osiąganych wyników (siła, wytrzymałość). British Sports Council w przeprowadzonych przez siebie badaniach wykazało, że sportowcy spożywający regularnie pyłek doświadczyli przyrostu siły o 40-50%. Pyłek spożywają też olimpijczycy i kulturyści. Jest to absolutnie legalny doping! 3. Dla osób mających problem z masą ciała (nadwaga lub niedowaga). Pyłek jest niskokaloryczny. Posiada 15% lecytyny stymulującej „wypłukiwanie” z ciała tkanki tłuszczowej. Zawiera też naturalną fenyloalaninę, która reguluje ośrodek głodu w mózgu, u osób z nadwagą powstrzymuje napady głodu i „ciągoty”. Gdy zaś masz niedowagę zadziała wręcz odwrotnie. 4. Obniża poziom „złego” cholesterolu LDL a podwyższa „dobrego” HDL u osób mających problemy z cholesterolem. Zapobiega dzięki temu rozwojowi chorób serca i naczyń krwionośnych. 5. Pomaga opanować oznaki trądziku. Stosowany zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie (maseczki) działa jak potężny antybiotyk przywracając skórze piękno i jednocześnie pielęgnując ją przeciwdziała pojawianiu się oznak starzenia. 6. Działa odmładzająco i przeciwstarzeniowo. Badania dwóch rosyjskich profesorów (N. Mankovsky and D. G. Chebotarev) wykazały, że pyłek pszczeli ma znaczący wpływ na odnowę komórkową. Potrafi cofać takie oznaki starzenia jak zmarszczki, przebarwienia lub pękające naczynka. 7. Wspomaga funkcje intelektualne: pamięć, uwagę czy koncentrację. Jest zatem znakomity dla uczniów i studentów w czasie zwiększonego wysiłku intelektualnego. 8. Pomaga mężczyznom przy wczesnych problemach z prostatą. Pyłek działając antyzapalnie pomoże opanować częste wizyty w toalecie. Zaleca się profilaktyczne zażywanie pyłku przez mężczyzn powyżej 40. roku życia. 9. Pomaga osobom cierpiącym na depresję lub uzależnienie od alkoholu. Zmniejsza nerwowość, rozdrażnienie, wzmacnia system nerwowy, łagodzi objawy głodu alkoholowego zaś osobom przyjmującym antydepresanty pozwala na zmniejszenie dawek zażywanych farmaceutyków. 10. Pomaga regulować pracę systemu trawiennego. Doskonały zarówno przy biegunkach jak i uporczywych zaparciach. Dzięki właściwościom detoksykacyjnym stosowany w stanach zapalnych wątroby (ostrym i przewlekłym), wspomaga odbudowę wątroby. Pyłek pszczeli ma silne działanie przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybicze przez co znakomicie wspomaga przywracanie równowagi w całym przewodzie pokarmowym. 11. Poprzez działanie antyhistaminowe pomaga uporać się z alergiami. Kurację pyłkiem należy rozpocząć na kilka tygodni przed rozpoczęciem sezonu kwitnienia. 12. Pomocny przy anemii. Zwiększa liczbę czerwonych ciałek krwi oraz poziom żelaza w surowicy krwi. Pomocne linki: Naturoterapeutka i pedagog, autorka książek, edukatorka, niestrudzona promotorka i pasjonatka zdrowego stylu życia. Od 2012 r. prowadzi poczytny blog Akademia Witalności, poświęcony tematyce profilaktyki zdrowotnej. Po informacje odnośnie konsultacji indywidualnych kliknij tutaj: Uwielbiasz wypieki, desery i ciasta. Nie tylko proces ich przygotowania, ale również zapach, smak, wygląd? To oczywiste! Ale czy spożywasz je tego samego dnia? Pewnie nie od razu. Nawet największy łasuch chce się cieszyć deserem jak najdłużej. Co robić z ciastem, które kupisz, a które przecież było upieczone dzień wcześniej, by jak najdłużej zachować jego świeżość? Jaka jest najlepsza metoda na przechowywanie ciastek, deserów, serników i tart? Jeśli spędza Ci to sen z powiek, mam nadzieję, że dzisiejszy tekst odpowie na nurtujące Cię pytania. Mam nadzieję, że dzisiejszy wpis pomoże Ci nie tylko we właściwym zabezpieczeniu Twojego wypieku, ale również w logistyce, dobrym planowaniu Twojej pracy i miejsca w lodówce. Jeśli przygotowujesz przyjęcie, które nie jest tylko słodkim podwieczorkiem, ale w menu masz sałatki, mięsa, zupy i desery plus ciasta, to dzięki odpowiedniemu planowaniu i wyobraźni, właściwie wybierzesz ciasto, które podasz gościom. Dopasujesz jego rodzaj do swoich możliwości, czasu przygotowania jak również przechowywania. Zanim dowiesz się, jak przechować ciasta, czy wybrać lodówkę, czy też temperaturę pokojową, jak dopasować w końcu tę temperaturę do rodzaju wypieku, podzielę się z Tobą kilkoma uniwersalnymi technikami na zapewnienie świeżości Twoim wypiekom. Hermetyczne pojemniki Wydawać by się mogło – banalne. Ale bez względu na to, jak potem będziesz przechowywać swoje wypieki, hermetyczny pojemnik pozwoli nie tylko zachować świeżość, wydłużyć ją o 2-3 dni, ale zabezpieczy Twoje ciasto przed agresją innych produktów z lodówki. Nie ma nic pyszniejszego i bardziej uroczego niż zapach mięska, które przenika do tortu, prawda? Zapach to jedno, ale mam nadzieję, że zdajesz sobie sprawę z tego, że inne produktu z lodówki (właśnie ich aromat) wpływają również na smak wypieku. Więc jeśli nie możesz wyposażyć się w lodówkę tylko do wypieków, zadbaj o higienę swojego ciasta poprzez zakup takich pojemników. Folia aluminiowa To dobra, choć nie tak skuteczna jak pojemnik hermetyczny, metoda na zabezpieczenie ciasta. Jest szczególnie polecana, gdy chcesz zabezpieczyć ciasta z kremem (np. ptysie, desery, torty), zapobiega również wysuszaniu się kremu. Zachowuje smak i świeżość. Zawsze musisz zdecydować, czy będziesz przechowywać ciasta w lodówce czy w temperaturze pokojowej. Nic tak negatywnie nie wpływa na świeżość ciasta, niż gwałtowna albo częsta zmiana temperatury. Lodówka Pamiętaj, że każde ciasto zachowuje się w lodówce inaczej. A więc: Musy, Entremets, z owocami, z kremami, serniki na zimno, torty z kremami Lodówka oczywiście wydłuża świeżość i zachowuje smak Twojego wypieku. To podstawowe narzędzie, z którego korzystasz. Jednak są takie ciasta, które mogą być przechowywane w lodówce tylko jeden dzień. Np. należy do nich francuski wypiek, tzw. ciasto tysiąca liści (Millefeuille). Może być przechowane w hermetycznym pojemniku, w folii aluminiowej, w dowolnym miejscu w lodówce, ale nic nie zmieni tego, że tylko jeden dzień. Podobnie sprawa się z deserami typu: Entremets czy też musami. Nawet jeśli jest zabezpieczony folią lub przechowywany w pojemniku hermetycznym, w lodówce wytrzyma maksymalnie dwa dni. Możesz przechowywać w dowolnym miejscu w lodówce. Tarty, szczególnie te wykończone owocami, możesz przechowywać w lodówce dwa dni, np. ciasta cytrynowe, owocowe, szarlotki, wykończone bezą włoską itp. Ciasto kruche twardnieje w lodówce, dlatego jeśli jeszcze nie włożyłaś kremu na tartę, możesz samo ciasto przechowywać poza lodówką. Po dodaniu kremów i owoców, tylko w lodówce. Z makaronikami jest trochę inaczej. Najlepsze miejsce dla tych kolorowych ciasteczek to dolna półka w lodówce. Tam będą się czuły bezpiecznie, zachowają swój kształt i świeżość do 4 dni. Ciasta typu babki piaskowe, zebry Lepiej je owinąć nie w folię aluminiową, tylko spożywczą, szczelnie. Wtedy wytrzymają w lodówce nawet 10 dni po upieczeniu. Możesz je przechowywać w dowolnym miejscu lodówki. Podsumowując, na szczególną uwagę zasługują w lodówce ciasta z kremami i owocami. Nie polecam ich przechowywać w temperaturze pokojowej, są wtedy narażone na szybsze zepsucie. Przechowywanie w temperaturze pokojowej Nie wszystkie ciasta przechowujesz w lodówce. Nawet byłoby to niewskazane. Ale co to tak naprawdę oznacza przechowywanie w temperaturze pokojowej? Przyjmuje się, że to 18C. Uważaj jednak, bo to znaczy że ciasto nie może być również narażone na bezpośrednie działanie światła, wilgoci, wiatru. Ciasta bez kremów również powinieneś właściwie zabezpieczyć, jeśli chcesz dłużej cieszyć się ich smakiem i świeżością. Poniżej kilka przykładów ciast i ciastek, które mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej. Ciasteczka Bez względu na nadzienie, zawartość mniejszych lub większych kawałków czekolady, karmelu czy też orzeszków – przechowuj w 18C, w szczelnym pojemniku, folii, nie wystawiaj na działanie słońca czy wilgoci. Wtedy są świeże do 2 dni po upieczeniu. Nie, to nie oznacza, że nie możesz ich potem zjeść. To oznacza tylko przedłożenie ich świeżości. Z czasem składniki upieczonego ciasta wystawione na kontakt z powietrzem, powodują wysychanie, łamliwość. Ciasteczka typu magdalenki Podobnie jak powyższe, możesz przechowywać w folii, ewentualnie wielkich słojach i zachowają swoją świeżość przez 3 dni. Biszkopty – szybko wysychają, dlatego polecam je szczelnie owinąć folią. Ciasta ptysiowe – szybko wysychają, jeśli nie są zabezpieczone, ale jeśli z kolei zbyt mocno je owiniesz folią, będą miękły. Musisz więc zastosować metodę pośrednią, by jednak trochę powietrza do nich dochodziło. Po przełożeniu kremem, w lodówce. Ciasta kruche Te wyjątkowo możesz przechowywać znacznie dłużej, nawet do 15 dni. Zachowają swoją świeżość, jeśli są w folii, ewentualnie hermetycznym pojemniku, słoju. Ciasta drożdżowe Wszystkie tzw. suche, czyli bez owoców i masy makowej. Możesz zawinąć po wystudzeniu w folię i przechowywać do 3 dni. Z czasem takie ciasto po prostu wysycha. Bezy Jeśli są to małe beziki, bez kremu albo beza jeszcze nie jest przełożona kremem, możesz je przechowywać w zależności o wielkości albo w słojach, albo w szczelnym pojemniku. Bezy mają to do siebie, że wysychają nawet po wyjęciu z piekarnika, więc narażone na zbyt dużą wilgotność, będą miękkie. Jeśli w otoczeniu będzie suche powietrze, będą się coraz bardziej wysuszały. Makowce Ponieważ masa makowa zawiera surowe białka, nie polecam przechowywania makowca poza lodówką. Jednak dwa dni w temperaturze pokojowej, zawinięty w folię, może poleżeć. Serniki Jeśli w Twoim otoczeniu nie panują upały, możesz przechowywać sernik w temperaturze pokojowej do dwóch dni. W lodówce z kolei do 4 dni. Serniki pieczone lubią chłód, stąd jednak moja sugestia, żeby przechowywać je w lodówce. PORADY Jeśli słoju zamkniesz kawałek chleba nabity na wykałaczkę, to chleb szybko wyschnie, ale Twoje ciasteczka będą dłużej miękkie. Podobnie ma się sprawa z kawałkiem jabłka, które również spowoduje, że Twoje ciasteczka będą miękkie nawet do 4 dni. Zawsze musisz dopasować sposób przechowywania ciasta do wypieku. Jeśli jest z kremem, jeśli mokre, to zaproś je do lodówki. Jeśli suche, może się rozgościć poza lodówką. Jednak w jednym i drugim przypadku, pamiętaj o folii i hermetycznych pojemnikach. Ciasta do lodówki wkładamy zawsze po ich wystudzeniu. Jeśli włożysz jeszcze ciepłe, narazisz ja na szybkie psucie. Powodzenia Jesteś tutaj: Start »|| Biblioteczka »|| Wszystko o pyłku i jego pozyskiwaniu »|| Część 7. Pierzga ważna i niedoceniana Wszystko o pyłku i jego 7. Pierzga ważna i niedoceniana Pierzga jest produktem pszczelim wytworzonym z obnóży pyłkowych, zmagazynowanych i ubitych w plastrach z dodatkiem miodu, nektaru i śliny pszczół. Na skutek fermentacji mlekowej i innych procesów skład chemiczny pierzgi różni się od składu pyłku, z którego została wytworzona. Kwas mlekowy, którego w pierzdze jest około 3-3,5% konserwuje pierzgę i nie dopuszcza do rozwoju w niej procesów gnilnych. Pierzga stanowi pokarm białkowy pszczół oraz główne źródło witamin i składników mineralnych. Wartościowy pokarm Ze względu na duże walory odżywcze pierzga jest doskonałą odżywką białkowo-witaminową dla ludzi, znacznie lepiej przyswajaną niż pyłek pozyskiwany w formie obnóży. Należy też ją pozyskiwać, konserwować i przechowywać z myślą o wykorzystaniu do żywienia pszczół w okresach braku pożytku pyłkowego. Przede wszystkim należy prowadzić taką gospodarkę plastrami, by pszczoły gromadziły pierzgę w plastrach jasnych, które będzie można wykorzystać do ułożenia gniazda zimowego. Zapewnienie dużej ilości pierzgi w zapasach zimowych decyduje nie tylko o jakości przezimowania rodziny, ale przede wszystkim o rozwoju wiosennym. [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów Przechowywanie plastrów z pierzgą Przechowywanie plastrów z pierzgą jest trudne, ponieważ ze względu na dużą wartość odżywczą stanowi ona idealne podłoże dla rozwoju drobnoustrojów (pleśnie i drożdżaki) oraz jest atrakcyjnym pokarmem dla różnych szkodników. Największe straty w zapasach pierzgi spowodowane są rozwojem grzybni Bettsia alvei, powodującej tak zwaną grzybicę ulową. Pierzgę mogą też porastać kropidlaki, wytwarzające bardzo niebezpieczne dla zdrowia ludzi i zwierząt aflatoksyny. W pierzdze zaatakowanej przez pleśnie rozwijają się też drożdżaki, powodujące jej fermentację. Pierzga pochodząca z chorych rodzin jest źródłem zakażenia, zawierać może bowiem przetrwalniki Paenbacillus larvae, powodujące zgnilec złośliwy, przetrwalniki Nosema apis i ceranae oraz grzybicy wapiennej i kamiennej. [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów Preparatami takimi, stosowanymi w formie roztworu wodnego, opryskuje się plastry z pierzgą. Po odparowaniu wody substancja o właściwościach grzybobójczych pozostaje na powierzchni plastrów i pierzgi, dezynfekując i chroniąc ją przed wtórnym zakażeniem. Preparat taki działa też zabójczo na przetrwalniki grzybów wywołujących grzybicę wapienną i kamienną i może być używany do odkażania wnętrza uli po rodzinach chorych na grzybice. Dopuszczone na rynek preparaty, mające w swoim składzie kwas salicylowy i chitozan, nie wykazują toksycznego działania na pszczoły i nie powodują zaburzeń w rozwoju rodziny pszczelej. Pozyskiwanie pierzgi Zarówno w celach konsumpcyjnych, jak i z myślą o żywieniu pszczół, można pozyskiwać samą pierzgę. Niestety, jak dotąd nie opracowano wydajnego urządzenia, przy pomocy którego można by oddzielać pierzgę od plastrów bez zanieczyszczania jej woskiem (i innymi składkami plastra pszczelego). Dlatego niektórzy pszczelarze pozyskują pierzgę ręcznie, dzięki czemu pozostaje ona wolna od zanieczyszczeń, jest to jednak bardzo pracochłonne. Pierzgę ręcznie wydobywa się przy pomocy rurki o średnicy 5 mm z zaostrzonymi krawędziami, ze sprężynowym mechanizmem tłoczkowym w środku. Pozyskaną w ten sposób pierzgę przechowuje się w szczelnych naczyniach, zalaną miodem, w niskich temperaturach, w pomieszczeniu suchym i ciemnym. Taka mieszanina pierzgi z miodem jest doskonałą odżywką białkowo-witaminową, wzmacniającą organizm i stosowaną we wspomaganiu leczenia wielu chorób. Przyswajalność składników pyłku kwiatowego podawanego w postaci wymieszanej z miodem pierzgi jest kilkakrotnie wyższa niż zawartych w suszonych obnóżach pyłkowych. Pierzgę w ten sposób zakonserwowaną można też podawać ... [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów Metoda Makowicza Pierzgę dosyć dokładnie oczyszczoną z plastrów można uzyskać stosując metodę Makowicza. Polega ona na zdrapaniu pierzgi z plastra przy pomocy odsklepiacza widełkowego, używanego do odsklepiania miodu. Uzyskany produkt zwilża się miodem w ilości około 0,3 kg miodu na ... [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów W wielu polskich pasiekach pierzga jest produktem niedocenianym i powinno się zwracać większą uwagę na jej właściwe pozyskiwanie, magazynowanie i wykorzystanie. Pierzga to naturalny środek wytwarzany przez pszczoły. Cechuje go zawartość wielu cennych składników odżywczych, które mają pozytywny wpływ na zdrowie. Produkt ułatwia leczenie różnych schorzeń i jednocześnie poprawia wygląd skóry. Stosowanie pierzgi jest bardzo łatwe i nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. Jakie właściwości ma pierzga? spis treści 1. Co to jest pierzga? 2. Skład pierzgi 3. Dawkowanie pierzgi 4. Stosowanie pierzgi 5. Przeciwwskazania 6. Właściwości lecznicze pierzgi 7. Zastosowanie pierzgi w kosmetyce 8. Ile kosztuje pierzga? rozwiń 1. Co to jest pierzga? Pierzga pszczela to pyłek kwiatowy składany do komórki plastra, zmieszany ze śliną i miodem. Masa jest starannie zlepiona, zalana miodem i woskiem. Zobacz film: "Miejskie pasieki" Bez dostępu powietrza pierzga ulega fermentacji mlekowej, co działa na nią konserwująco i sprawia, że staje się łatwiej przyswajalna niż sam pyłek. Wokół każdego ziarenka znajduje się otoczka, która jest rozpuszczana podczas fermentacji. To dzięki temu przyswajalność witamin wzrasta kilkukrotnie. Zapas pierzgi w ulu jest niezastąpionym pokarmem dla pszczół, który nie ulega rozwojowi pleśni i bakterii gnilnych. Może być przechowywany przez długi czas bez obawy o utratę cennych właściwości. Pszczela rodzina zjada od 15 do 45 kilogramów pierzgi rocznie. Znaczną część spożywają 3-6 tygodniowe owady, które karmią larwy i tworzą mleczko pszczele. Wykazano, że niedobór pierzgi jest odpowiedzialny za spadek odporności pszczół. Ponadto, te odżywiane samym pyłkiem żyją znacznie krócej. W porównaniu z pyłkiem, pierzga zawiera mniej białka (12%) i tłuszczu (66%), zamiast tego więcej cukrów (o 60%) i innych substancji. To źródło witaminy K i kwasu mlekowego. Zawiera również znacznie większą ilość peptydów i wolnych aminokwasów. Pierzga jest trudna do pozyskiwania, ponieważ musi być zbierana ręcznie. Uzyskanie dużych ilości jest bardzo trudne techniczne, więc często w produktach znajduje się sztucznie tworzona pierzga. 2. Skład pierzgi Pierzga zawiera wiele dobroczynnych składników, które pozytywnie wpływają na stan zdrowia i samopoczucie. Jakością przewyższa tak cenne produkty, jak mięso wołowe czy wieprzowe. W jej składzie znajduje się: witamina A, witamina B1, witamina B2, witamina B3, witamina B6, witamina C, witamina PP, witamina E, witamina D, witamina H, witamina K, witamina B12, żelazo, fosfor, potas, miedź, sód, magnez, cynk, selen, chrom, nikiel, krzem, enzymy: inwertaza, kataliza, pepsyna, trypsyna, lipaza, laktaza. 3. Dawkowanie pierzgi Pierzga często jest stosowana w celu wzmocnienia organizmu oraz zaspokojenia zapotrzebowania na witaminy. Dzieci w wieku 3-12 lat powinny spożywać 10-15 gramów dziennie, natomiast dzieci powyżej 12 lat i dorośli - 20-30 gramów na dobę. Najlepiej spożywać ją dwa razy dziennie - rano na czczo i wieczorem przed snem. Można zażywać ją również trzy razy dziennie, 1-2 godziny po posiłku. Kuracja lecznicza pierzgą powinna trwać co najmniej kilka miesięcy. Warto jednak przed stosowaniem naturalnych metod poradzić się lekarza. Jest to szczególnie konieczne w przypadku kobiet w ciąży, dzieci poniżej 3. roku życia, młodzieży w okresie rozwoju oraz kobiet w czasie menopauzy. Według zachodniej literatury zwiększenie dawkowania pierzgi do 4 łyżeczek dziennie jest zalecane po kuracji antybiotykiem, ludziom starszym, osobom intensywnie trenującym i osobom wycieńczonych nerwowo. Kurację pierzgą najlepiej przeprowadzać dwa razy w roku przez 30-60 dni, najlepiej w czasie wiosny i jesieni. Przerwa powinna wynosić trzy miesiące. 4. Stosowanie pierzgi Pierzgę można stosować na wiele różnych sposobów, ponieważ w smaku nie różni się znacząco od miodu. Można po prostu zjeść odpowiednią ilość produktu lub rozpuścić ziarenka w filiżance z wodą, sokiem, mlekiem lub miodem. Ważne, by płyn nie był gorący, temperatura powyżej 40 stopni Celsjusza dezaktywuje większość wartości odżywczych. Pierzgę można również zalać wieczorem i wypić dopiero rano. Osoby żywione sztucznie mogą wprowadzać do żołądka lub jelit pierzgę rozpuszczoną w wodzie. Kurację można też łączyć z zażywaniem leków farmaceutycznych. 5. Przeciwwskazania Pierzga pszczela to substancja, która jest bardzo dobrze tolerowana przez organizm i nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. Wyjątkiem jest uczulenie na produkty pszczele, w takiej sytuacji stosowanie produktu nie jest zalecane, ponieważ może wystąpić reakcja alergiczna. Pierzga nie powinna być również zażywana w nadmiarze, ponieważ przyczynia się do przybierania na wadze ze względu na wysoką zawartość cukru. 6. Właściwości lecznicze pierzgi Lecznicze możliwości pierzgi są ogromne, mimo że nie jest to produkt dostępny na receptę. Do jej najcenniejszych właściwości należy: regeneracja organizmu po operacji, regeneracja organizmu po zawale serca, regeneracja organizmu po kuracji antybiotykiem, regeneracja organizmu po intensywnym treningu, wzmocnienie organizmu, stymulacja układu nerwowego, wspomaganie układu pokarmowego (wrzody żołądka, zaparcia, biegunka, zapobieganie infekcjom, zaspokajanie zapotrzebowania na witaminy, wzmocnienie odporności organizmu, działanie antybakteryjne, poprawa apetytu. Pierzga wspiera walkę z wieloma chorobami i schorzeniami, takimi jak: anemia, choroby jelit, nadciśnienie, choroby skóry (zwłaszcza łuszczyca), nowotwór, stan zapalny jamy ustnej, gardła i przełyku, dolegliwości trawienne, zaburzenia przemiany materii, choroby żołądka, zaparcia, choroby wątroby, choroby pęcherzyka żółciowego i trzustki, cukrzyca, dna moczanowa, przerost prostaty, choroby nerek, katar sienny, astma, reumatoidalne zapalenie stawów, depresja, choroby immunologiczne, schorzenia wieku starczego, problemy ze wzrokiem, ogólne osłabienie, menopauza. Pierzga chroni wątrobę, stabilizuje jej pracę i zmniejsza poziom bilirubiny. Świetnie działa w przypadku ostrego i przewlekłego zapalenia wątroby oraz uszkodzeń narządu. Produkt umożliwia zahamowanie procesu zapalnego, martwicy i stłuszczenie komórek. Ponadto, pobudza organizm do tworzenia hemoglobiny i czerwonych ciałek. Pierzga pszczela ulepsza funkcjonowanie błony śluzowej żołądka, wspiera metabolizm i proces trawienia. Jednocześnie zapobiega nadwadze i niedowadze. Produkt zawiera antybiotyki, hamujące rozwój bakterii, który skutecznie wspomaga walkę z zakażeniami bakteryjnymi i wirusowymi. Ze względu na wysoką zawartość biopierwiastków i witamin pierzga wzmacnia system odpornościowy. Jednocześnie zmniejsza ryzyko zachorowania z niedoboru bioelementów, skażenia powietrza, wody i pokarmu. Pierzga może pomóc również w zaburzeniach wzrostu, dolegliwościach związanych z klimakterium, wypadaniu włosów oraz łamaniu się paznokci. Zmniejsza stężenie cholesterolu i rozwój miażdżycy. Wspiera ośrodkowy układ nerwowy, zmniejsza napięcie nerwowe i pobudzenie. Jednocześnie poprawia samopoczucie i uspokaja. Doceniają ją szczególnie chorzy, który cierpią na zaburzenia starcze, nerwicę lub stany wyczerpania psychicznego. Pierzga wspomaga również działanie antydepresantów, co umożliwia zmniejszenie ich dawkowania. Pierzga poprawie ukrwienie tkanki nerwowej, koncentrację i pamięć. Niweluje skutki procesu starzenia się organizmu i sprzyja długowieczności. Produkt wspiera leczenie chorób oczu, takich jak zapalenie siatkówki, rogówki i spojówek. Odpowiada także za poprawę ostrości widzenia i zmniejsza pogłębianie się wady wzroku. Po pierzgę pszczelą warto sięgnąć również w przypadku choroby alkoholowej, ponieważ skutecznie uzupełnia niedobory składników mineralnych. Zmniejsza też intensywność dolegliwości po odstawieniu napojów wysokoprocentowych. Jest stosowana przez niektóre osoby do leczenia cukrzycy, ponieważ pobudza wydzielanie insuliny. Doceniają ją również osoby, narzekające na ból mięśni i kręgosłupa, chroniczne zmęczenie, dysleksję, jadłowstręt psychiczny, osłabienie popędu i niepłodność. Pierzga jest pomocna również w przypadku łysienia, siwienia, nadczynności tarczycy, szkarlatyny, przerostu prostaty oraz zapalenia zatok. 7. Zastosowanie pierzgi w kosmetyce Pierzga pszczela ze względu na wysoką zawartość kwasu L-mlekowego stabilizuje odnowę komórkową skóry i usuwa zrogowaciałe komórki. Jest odpowiedzialna za poprawę struktury i kolorytu skóry. Kwas mlekowy sprawia, że skóra lepiej wchłania składniki zawarte w kremach, nie traci wody i dłużej utrzymuje nawilżenie. Tworzy większe ilości kolagenu, który zwiększa grubość cery, wygładza mniejsze zmarszczki i ujędrnia. Pierzga sprawia, że znika problem z zablokowanymi porami, ogniska zapalne, wypryski i zaskórniki. Obecna w składzie witamina K naprawia uszkodzenia naczyń krwionośnych, redukuje cienie pod oczami i podskórne wylewy. Na rynku obecnie nie ma kremów z witaminą K, ponieważ wywoływały reakcje alergiczne. Obecnie najlepszych sposobem jest uzupełnianie tej substancji za pomocą diety, na przykład poprzez spożywanie pierzgi i pietruszki. Pierzga pszczela świetnie działa stosowana bezpośrednio na skórę, jako składnik domowych maseczek. Można ją traktować jako lepszy zamiennik miodu w kosmetykach. 8. Ile kosztuje pierzga? Pierzga wymaga ręcznego zbierania, dlatego jej cena jest wysoka. Produkt można znaleźć jedynie w punktach ze zdrową żywnością i w sklepach internetowych. Cena kilograma pierzgi wynosi 200-300 złotych. Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy